De dag van de duurzaamheid.

Op zulke dagen vraag ik me wel eens af of we door draaien.

Oke, ik geef toe; ik sla door..

 

‘Bee’s Wrap’ om mijn boterhammen, ‘Mud Jeans’ om mijn benen, ‘Alleppo zeep’ in mijn haar, de superschillen van ‘Seepje’ maken mijn kleding schoon, mijn tanden worden schoon dankzij de houten tandenborstels en mijn tenen zitten gehuld in sokken van het merk ‘Becksöndergaard’. Duurzaam, jazeker, duur, euhm, ja ook!

Maar ik moet eerlijk zijn, soms is duurzaamheid niet persé een verbeterde versie van het oude. En om nog eerlijker te zijn moest ik de eerste paar keren kokhalzen toen ik mijn nieuwe duurzame en plasticvrije tandpasta gebruikte. Kokhalsend stond ik mijn tanden te boenen. Nu ben ik er nog steeds geen fan van, maar met lekker ruikende zeep op mijn huid, kan ik de smaak goed negeren.

Maar waarom is dat toch?

Duurzaam lijkt wel een soort toverwoord. Als er op een product ‘duurzaam’ staat, hoeft het opeens niet meer lekker te ruiken? Hoeft het in één keer niet meer om gemak te draaien? Gemak dient de mens, behalve wanneer het om duurzaamheid gaat?

Daar ben ik het dus niet mee eens. Duurzaamheid moet de nieuwe standaard worden maar bovenal moet de klant op nummer 1 staan. Daarom roep ik vol trots dat de klant bij ons ‘gewoon’ op nummer 1 staat. En das nog duurzaam ook!

Categorieën: Leuke gedachten

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *